تو دو سه هفته ی گذشته دو سه هزار بار فهمیدم دیگه آدمی نیستم که بتونه راحت یه گوشه گم و گور شه. حتی فقط چند ساعت. موضوع تعلقی چیزی نیست. فقط دیگه نمیشه انگار. انقدر همه چی کمرنگه و نبودن بی معنی که دیگه چه فرقی می کنه که با این بازیها گنده ش کنیم؟!