ازون وقتهاي ". نفس رو با صدا بيرون دادن" بود. روي بلندي، شب، دور.از عمق وجود.

"تو را شناختم و
تو را يافتم و
تو را دريافتم و

.. همه حرفهايم

"

جيزي سياه و سفيد نشده. من زير و رو نشدم. فشارِ فقط. من نميخوام واقع بين باشم! فشارِ ولي..

.

ازون وقتهاي هي نوشتن و هي اصلن هنوز جايي ثبت نكرده بك سبيس زدن.هي هر دقيقه خفه شدن و ننوشتن و كسي رو نداشتن براي اصلِ اصله قصه. فقط طولاني بي حوصله بودن.ور رفتن.
..
..
..
من نمي تونم بكم. نمي تونم بنويسم. به قدر روشن كردن يه جيزي كه باهاش بشه درست حسابي فارسي تايب كرد هم فكر واسه كفتن ندارم! جاش يكي باشه تعريف كردن نخواد كه كوجيك نشن اتفاقا. كم درد نشن. يكي كه همه ش اينجا بوده باشه فقط!.

از دير رسيدن
از دير رسيدن
از دير رسيدن
از دير رسيدن
از دير رسيدن
از دير رسيدن
از دير رسيدن..

"اي رسيده تازه از راه
؟
اي نرفته راه و بيراه
؟
..."

i never knew..

To My Perfect.. Stranger: there are white lines to follow.

won't you do this for me
and cover me from the sun?

به طرز مسخره ای از دیدن یه تیکه نخ و قرقره ی قرمزی که رو میز جامونده به وجد میام.یعنی یهو کله م داغ میشه، نیشم تا کجا باز میشه هی می خوام جیغ بزنم اصلن.از تصور این ترکیب طوسی قرمزه تو برف یا عجیب تر از همه حتی از قیافه ی خودم تو آینه!! یه جوری خوشحال میشم که همه ش لازم دارم بپرم با یکی در میون بذارم! جیغ بزنم! اصلن علامت تعجب بذارم ته همه ی جمله ها. اصلن کلن یه وضعیتی پیش اومده که هر طرفی می چرخم با یه پدیده ی مهیج تازه و وحشتناک خوشرنگی روبرو میشم که هی جیغم میاد همَش.

-در واقع یه وضعیت پایا، یه وضعیته به شدت پایا و ماندگار(؟!)-

جاي همه چي
.مي خوام نگران هيكلم باشم
قطع كردن اين قرصها. صاف كردن شكم م. خواب. ورزش. يه روي ديگه از زندگي ميخوام.

بعدش خودم ميام لبخندم ُ ميزنمُ بعله همه چي مرتبهِ ُ اين يه فصلِ قشنگُ بارونيه.

.
اصلش اينه كه نبايد فكرش رو كرد.اما اينكه ادم حس كنه چيزي از دست داده.. همه فكرم همينه. همه چيم
هر روز.

"مثلاً بگویم‌: شب‌ هَراسان‌ است‌
وَ ستاره‌گان‌ِ آبی‌ در دوردست‌ می‌لرزند"

.

خواب كفشهاي مشكي، با پروانه هاي بزرگ طلايي.

و لبخند داره هنوز.

من برمی گردم به خودم.

لبخند ِ من، مال اون نیست.

وسطه زندگیه من. وسط اکواریوم پر از ماهی های رنگیه من که سطحش از قطره های ریز بارون دیشب هنوز بالا پایین میره. وسطه این قاب شیشه ای که با بدبختی کشیدم دور این همه حس خوب. پیداش میشه. شرط میذاره. میگه میمونم باهات. فکر میکردم نگران بی خوابی های منه.
عجیب تر از همیشه شه.

ميگه بازم بهت تبريك ميگم:)

نارنجی-آجری های کبریتی
سفید-سورمه های راه راه نزدیک بهم
بافتهای ذغالیه سوراخ سوراخ
کلافهای پشمی کرم-طلائی
من اصلن اعتقاد ندارم اینا هیچی نیست. چقدرم رنگ داره بدمصب!

تو من اما؟
نو من اما آخه؟؟؟

خسته ست.رویا می بافه تو من اما نِگاهش..

خسته ست.رویا می بافه تو من اما نِگاهش..