نمی دونم. شاید آدم باید حداقل یه بخشی از زندگی ش رو خوب بازی کرده باشه که گاهی منتظر باشه از یه جا دیگه اتفاقه بیافته. یه فکر دیگه حتی این همه بغض دار نگران باشه.. شاید من هیچ جاش رو درست بازی نکردم. شاید همینه که هیچ وقت کسی بهم نگفت. شاید واقعن همیشه همه چی تحت کنترل م بوده. شاید من زیادی تظاهر کردم.