"Don't look back there are things that might distract"

ازین خواب؟! نئشگی.

کسی نباشه.. چون من خسته م.

اصلن گیرم که وسط ش یه لحظه تعادلت رو از دست میدی و غرق میشی تو فکره این که اون..

گیج و گنگ و.. خسته.

گیج و گنگ و احمق. دستی شدم.

گذشت.
گذشت و ما حتی درست بهش فکر نکردیم که چرا.
...

یادم نمیاد کدوم تو وجود من بیشتره: انقدر نا آرومی؟ یا.. فقط..
چی؟

بعد حس می کنی هیچ وقت تا حالا اینو نداشتی. بهش فکر نکرده بودی حتی. پس چرااین شهر این همه شلوغه باز؟ چرا باید دوید همش؟ چرا انقدر خسته ای؟ چرا وای نمی ایسته؟

انگار چشمش سیاهی میره. تصویر پرنده و پیاده رو و این شلوغی گم میشه تو هم.
...

"no one gets hurt
you've done nothing wrong.."

[the words murmuring, strecthing, the ryhme]

بعد باید زاویه ی درست دوربین رو که پیدا کردی انقدر نزدیک شی تا همه ی حالت ها رو ازش بگیری. خط های نزدیک چشم. پیشونی. خط های خنده.. یه تصویر سرد از صورتی که هیچ حسی توش نیست.. .

let it go
let it go
let it go
let it go
let it go
let it go
let it go
let it go

میدونی، من دیگه نمی تونم بلند شم.

این بارون اول شروع شد یا من؟

" نمی دانم.. این رویاست؟ شاید رویاست، گمان نمی کنم.. بیدار خواهم شد.. در سکوت. دیگر نخواهم خوابید.. بازهم رویا.. پر از سکوت.. پر از زمزمه.. نمی دانم. همه ش کلمات. بیداری نه، فقط کلمات.. چیز دیگری نیست. باید ادامه داد، فقط همین را می دانم، "به زودی متوقف خواهد شد.." این را خوب می دانم.. حس می کنم.. رهایم می کنند.. رهایم می کند.. مرا رها می کند.. "
..