سوال می پرسه و هیچ ایده ای از چیزی که بهش فکر می کنه ندارم. جواب سوالش نه ئه! من دوست ندارم بهش نه بگم. من تو موقعیتی نیستم که بگم "نه، ولی میشه یه کاریش کرد". اون حتمن درکی نداره که من چرا نمی تونم ردش کنم. من دوست داشتم میشد این کار رو واسه ش بکنم. من می پرسم "کی؟" من میخواستم بدونه که انقدر...
اگه بود.. من می تونستم؟
شاید این چیزیه که می خواستم ازش مطمئن شم!
باید شانسش رو بهم می دادن. کاش هنوز اون خونه بود...