به پایِ آدمها موندن سخته..حتی فکرش.. حتی امروز بودنش وقتی فردا تو یه لحظه با همه ی جزییات ش از جلوی چشمهات محو میشه.

و من به آدمی که دوست دارم تکیه میدم و هره کره می کنم.غوغا و از همه ی آدمهایی که میشناسم بیزارم. آروم و زندگی م میشنوم که ازم می پرسه چرا؟؟ . . . جواب؟