Friday, February 15, 2013

اما گاهی پُر..

من تمام مدت شب دندونام رو گذاشتم رو این کابوسا فشار میدم و دندون پزشک تایید می کنه که این تغییر فرم فک و فشار به مرور زمان چه بلایی میتونه سر دندونام بیاره. اما وقتی به حرف زدن میافتم نه زمان کافیه هیچ وقت و نه حتی کلمات. این خیلی تعجب آوره که آدم کابوس هایی که به خاطرش تو خواب گریه می کنه رو فراموش میکنه اما بغض و نگرانی آدمی که ازین خواب بیدارش میکنه رو نه هرگز. چشمهایی که نباید دروغ بگی! درست یادت نیست. 

No comments:

Post a Comment