Thursday, January 7, 2010

بعضی آدمها ریتم های کندتری دارن. هزار سال طول می کشه تا ببینن. باور کنن و لذت ببرن. من اما شاید هیچ وقت باور نکنم اما به فاصله ی یه شب می تونم عاشق ش بشم. خریت کنم و دلزده شم. من همین قدر راحت بازی می کنم و متنفر می شم بعدش حالا دیگه هر چی برم جلو می دونم تاریخ انقضای اینم گذشته.

من هرچی هم واسه یکی دیگه بازی کنم اما نیاز دارم دیده شم. به هر دلیلی..به هر دلیلی وقتی حواست بهم نیست سخته برام. حتی اگه خودم خواسته باشم ازت. منو باور نکن. چیزی که می گم و باور نکن وقتی می بینی انقدر خسته ام. وقتی انقدر زده به سرم نباید..

من نباید عوضی گرفته شم.عوضی بازی نمی کنم باهات که بتونم تحمل کنم این وضع رو..

No comments:

Post a Comment