آره. دنیا پر از آدماییه که نمی خوانِت. همین شهر. آدمایی که نه اینکه نشناسنِت. نه. دوسِت ندارن. اما یه نفر هست که هی خط میکشی می بینی بازم نمی خوادت. دیگه نمی خوادِت. "با این همه" دوسِت نداره. واسه همه ی عمرت بسه.
آره یه جا می شینی هی خط می کشی این دوسِت نداره. مثه سگ می ترسیدی. می خوای همه آدمات رو ازین خط دور نگه داری.