من می تونم آروم باشم. حرف نزنم. جدی بشم. خل بازی در بیارم. شلوغ کنم. می تونم بیام، بشینم، حرف بزنیم. من می تونم هر چی باشم که تو می خوای.. می دونم که می تونم راضی ت کنم. نه تو. هر کسی رو. اما نمی کنم این کار رو.. چون پشت همه اینا باید اول نفهمم. من هیچ وقت نتونست خوب نفهمم.. نه اینکه یه بلوف دیگه که خوب می فهمم. نه ندیدن، نشنیدن کاره من نیست. می دونم همه گیرم همینه ها.می خوام اینجوری نباشه دیگه. خیلی موقع ها خواستم. ترمز زدم. هی بی خیالش شدم. اما نمیشه. نفهمیدن اذیت م می کنه.

حتی وقتی هم که دیگه واقعن سر در نمی آرم چه اتفاقی داره می افته می ریزم بهم.