حرفهایی که توشوخی میزنیم سخت ترین حرفهاست و این روزا انقدر بعضی وقتها شوخیهامون تیز مسیری که تو کله مونه رو نشونه گرفتن که من شوکه میشم که حتی تو همین وضع ساده که شاید بالقوه باید بشه با یه خنده ی صدا دار و چار تا ادا اطفار جمع ش کرد واقعن باید چه جوابی بدیم؟ نکنه باید یهو اخمام بره تو هم نگاه جدی ای که به قضیه دارم رو خیلی روشن نشون بدم؟ یا شاید بهتره اینه که واسه حرفها عمقی قائل نباشیم و با یه کم مسخره بازی فراموشش کنیم؟ راه دیگه ای که وجود نداره. نشنیده گرفتن مثل همیشه احمقانه ترین واکنشه. بهرحال وقتی با یه مساله ی جدی شوخی می کنیم حداقل یه راهی واسه نشون دادن ضعفی که تو مواجهه با واقعیت ش داریم پیدا کردیم. به خط اول برمی گردیم. این روزا عجیب عجیب ن واسه من.
tnacuo y s y a s e h t u b
No comments:
Post a Comment