تو کار امشب یه آقای دیو ثی بود. درست تو بدترین جای قصه که خانومه قصه داشت از غصه میمرد و فقط از دستش بر میومد که سرش داد بزنه به جای جدی شدن و جواب شروع میکرد که "جون.جون.جون". مثل "آ". آقای سمت راست من از بعضی ازین تیکه ها که واقعن واسه منم خوب بودن میترکید از خنده. همین آقای سمت راستی شاید دیشب ش گریه کرده بود. آ همینجوری چشماش پر اشک شده بود و محکم. آقای سمت راستی یه جای خیلی نزدیکتری بود. خیلی خیلی نزدیکتر. خیلی خیلی آرووم تر. خیلی خیلی فراموش نشدنی تر. جدانشدنی تر.خخـــــــــــــــــــخخخخخـــــــــــــــــــــــ خانومه قصه داره میمیره از غصه. اشکاش بند نمیان. آقای قصه مستاصله. میگه باید تصمیم داشت.باید هدف داشت. بــــــــایـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////