به طرز مسخره ای از دیدن یه تیکه نخ و قرقره ی قرمزی که رو میز جامونده به وجد میام.یعنی یهو کله م داغ میشه، نیشم تا کجا باز میشه هی می خوام جیغ بزنم اصلن.از تصور این ترکیب طوسی قرمزه تو برف یا عجیب تر از همه حتی از قیافه ی خودم تو آینه!! یه جوری خوشحال میشم که همه ش لازم دارم بپرم با یکی در میون بذارم! جیغ بزنم! اصلن علامت تعجب بذارم ته همه ی جمله ها. اصلن کلن یه وضعیتی پیش اومده که هر طرفی می چرخم با یه پدیده ی مهیج تازه و وحشتناک خوشرنگی روبرو میشم که هی جیغم میاد همَش.

-در واقع یه وضعیت پایا، یه وضعیته به شدت پایا و ماندگار(؟!)-